رسم عید در منطقه درگزین
چهارشنبه سوری
يافتههاي پژوهشي هم نشان ميدهد اگرچه چهارشنبه آخر سال در دين و مذهب ما ريشه نداشتـه است اما به عنوان حافظه تاريخي با منش اخلاق و خردنياکان ما درآميخته است و در آن اعتقاد به پروردگار ، اميد به زندگي نبـرد با اهريمنـان و بدسگالان حک شده است و حتي شعرهايي که هنگام بوته افـروزي و پريـدن از روي آن مي سرودند برگرفته از آئينهاي کهن ايرانيان است که براي دفع شـر و بلا و برآورده شـدن آرزوهايشان بود .
آتیل ماتیل چرشنبه (عاطل و باطل شود چهارشنبه)
بختیم آچیل چرشنبه (بختم بازشود چهارشنبه)
استاد شهریار(شاعر با ذوق آذربایجان شرقی) این رسم را در منظومه حیدر بابا اینگونه به تصویرکشیده است:
باکی چنین سؤزی ، سؤوی کاغیذی
اینک لرین بولاماسی، آغیزی
چرشنبه نین گیردکانی، مویزی
قیزلار دیئر آتیل ماتیل چرشنبه
آینا تکین بختیم آچیل چرشنبه
شال سالاماخ یا باجا سالما
شال سالاماق یکی از آئین های استقبال از نوروز است که در بین مردم رواج داشت . معمولا شب چهار شنبه سوری (آخیر چرشنبه) پسرهای جوان دستمالی کمربند پارچه ای یا شال را از در ، پنجره یا روزنه بام خانه آشنایان ، بستگان یا همسایگان می انداختند و صاحب خانه هم مقداری میوه و شیرینی و اریگ قوروسو (برگه زردآلو) و مبلغی پول به دستمال می بست بدون اینکه در صدد شناختن هویت آنها باشد . البته به این هنگام جوانان نیز صورت خود را با دستمال می پوشاندند تا شناخته نشوند . دراین آيين جوانان و نوجوانان پارچه بزرگ و بلندي را از پنجره و يا باجه منزل همسايگان و يا اقوام خويش آويزان كرده و عيدي طلب ميكنند، صاحبخانه هم براساس سنتهاي ديرينه جوراب، شكلات، تخم مرغ، نخود، كشمش و يا پول به شال و پارچه بسته، شادي جوانان را كامل ميكنند . چنانچه پسری خواهان دختر خانواده ای باشد، شال را بالا نمی کشد و اگر خانواده ی دختر راضی باشد، نشانه ای از دختر را به شال می بندند. و سخنان گرانقدر استاد شهریار در این باره :
بایرامیدی گئجه قوشی اوخوردی آداخلی قیز بیگ جورابین توخوردی
هر کس شالین بیر باجادان سوخوردی آی نه گوزل قایدادی شال ساللاماق
بیگ شالینا بایراملیقین باغلاماق شال ایسته دیم منده ائوده آغلادیم
بیر شال آلیب تز بئلیمه باغلادیم غلام گیله قاشدیم شالی ساللادیم
فاطما خالا منه جوراب باغلادی خان ننه می یادا سالیب آغلادی
بایراملوخ ( عیدی)
در بیشتر روستاهای منطقه رسم بر این است که کسانی که نامزد هستند در دوران نامزدی در این شب برای نامزدهای خود خوانچه طبق میفرستند و اقوام در هر چه بهتربودن این خوانچهها کمک میکنند.محتویات خوانچه ها عبارتند از شیرینی، پرتقال، سیب، انار، هندوانه، آیینه و پارچه که با پولک و تور تزیین می شود. هنگام غروب، زنان فامیل هدایایی به رسم یاری به منزل داماد آورده و به جشن و پایکوبی می پردازند.سپس طبق های آماده را بر سر افرادی که معین شده قرار داده و روانه خانه عروس می کنند و مادر عروس پس از تحویل طبقها، هدایای مانند پول، شیرینی، جوراب و دستمال به آنها می دهد. فردای این شب مادر دختر تمام طبقها را در اتاق میهمان چیده و از زنان فامیل برای صرف میوه و شیرینی دعوت می کنداز جمله مراسم دیگری که در این روز مرسوم است ، فرستادن خوانچه ای از میوه وشیرینی برای عروس خانواده است.از دیگر مراسم های آخرین چهارشنبه سال بردن عیدی از سوي خانواده ها طي مراسم خاصي به خانه دختران ازدواج کرده است .خانواده پدر ، هـداياي خريـداري شـده را به همراه غـذاي مخصوص ( مخصوصا برنج پخته شده ) در سينـي بزرگي که تاباخ نامیده می شود ، قرار داده و روي آنرا با پارچههاي رنگي تزيين کرده و به خانه فرزندان دختر خود ميفرستادند .
عید نوروز
اول فروردین برابر با آغاز سال نو است که به آن « ایل بایرامی » و « نوروز بایرامی » هم گفته میشود. لحظه تحویل سال تمام اهالی روستا در کنار خانواده های خود منتظر تحویل سال نو می باشند و بزرگتر ها نماز می خوانند و قران می خوانند و دعا می کنند . بعد از تحویل سال نو اهالی روستا به دیدار آشنایان خود می روند و عید را تبریک می گویند و می گویند « بایرامیز موبارک اولسون ، مین بله بایرام گورسیز».شهریار استاد سخن نیز چنین گفته است:
بایرام اولوب قیزیل پالچیق ازه للر
ناقیش ووروب اوتاقلاری بزه للر
تاخچالارا دوزمه لری دوزه للر
قیز گلینین فیندیق جاسی حناسی
هوسله نر آناسی قایناناسی